Toen Yvon* en ik elkaar voor de tweede keer zagen voor een sessie paardencoaching, had ik Dani meegenomen. Het leek mij fijn om een tweede paard in te kunnen zetten, zodat ik Blossom af en toe vrij kon geven. Dani staat op dezelfde pensionstal als Blossom, ze is ook een Tinker en heeft op de vorige pensionstal bij Blossom in de kudde gestaan, dus ik kende haar al vrij goed. Ik dacht dat ze heel geschikt zou zijn als coachpaard, maar dat wilde ik graag uitproberen. Yvon vond het goed als ik dat tijdens haar sessie ging doen.
Ze mocht eerst contact met Dani maken. Er was verbinding en dat voelde goed.
Op het moment dat ik aanstalten maakte om terug te komen op waar we de vorige sessie waren geëindigd, gebeurde er iets bijzonders. Dani ging tussen Yvon en mij in staan, maar op zo’n manier dat ze heel dicht bij Yvon stond. Ik kon Yvon’s hoofd nog net zien. Dat vond ik opvallend. Ik vroeg haar eerst of ze zich veilig voelde dat Dani zo dichtbij haar stond. Ze zei dat het prima was. Daarna vroeg ik wat het voor haar betekende. “Het voelt alsof ze me wil beschermen,” antwoordde ze. Ik vroeg waar Dani haar voor zou willen beschermen. “Ik ben bang dat ik heel verdrietig word”. Ik besloot de vragen die ik haar wilde gaan stellen even te laten rusten, omdat het niet het juiste moment leek. We gingen eerst een oefening doen die haar kon helpen ontspannen in het hier en nu. Dat lukte en daarna voelde het goed voor Yvon als ik haar wat vragen zou gaan stellen. Prompt maakte Dani ruimte. Ik kon Yvon weer helemaal zien.
Ik vroeg haar of ze wat er in de vorige sessie was gebeurd misschien zou kunnen uitbeelden met de materialen die in de rijbak beschikbaar waren. Dat wilde ze wel en ze ging zorgvuldig aan de slag.
Toen ze klaar was, keek ze van een afstandje naar wat ze had neergelegd. Ze legde uit wat alles betekende. Ze was verrast dat er toch ook ruimte was voor degene die haar in het verleden zo afstootte en dan weer aantrok. Dit inzicht gaf haar lucht.
Toen ik Yvon na afloop vroeg hoe ze vond dat Dani het had gedaan, gaf ze toe dat ze het best spannend vond om een sessie met een ander paard te doen. Zo lief en zacht als Blossom, dat kon toch geen enkel ander paard evenaren? Maar het tegendeel was waar. Yvon voelde dat Dani er helemaal voor haar was, dat ze haar had gesteund, en ze vond het fijn dat ze net zo rustig en lief was. Hiermee sloten we de sessie af. Yvon bedankte Dani en ze ging met nieuwe inzichten naar huis.
* Persoonlijke details van de cliënt zijn veranderd vanwege privacy.
Wil je weten hoe Yvon’s eerste sessie ging? Klik dan hier.
Blossom Balans 