Yvon* was zichtbaar gespannen toen ze de rijbak instapte. Ze had nog niet eerder een paardencoachsessie gedaan. Ook al wist ze dat Blossom heel rustig en lief is, ze vond het spannend omdat ze niet wist wat er zou gaan gebeuren.

Ze mocht eerst contact gaan maken. Maar wat als Blossom helemaal geen contact zou willen? Yvon liep aarzelend naar haar toe. Blossom reageerde geïnteresseerd, maar liep daarna van Yvon vandaan en bleef een eindje verderop staan.

Toen we bespraken wat Yvon had gevoeld en gemerkt tijdens het contact maken, kwam Blossom er bij staan, maar al snel liep ze ook weer weg. Ze liep een rondje, kwam terug, stond even bij ons stil en vertrok daarna opnieuw. Toen dit voor de derde keer gebeurde, benoemde ik wat er gebeurde, dat dit een soort patroon leek en vroeg aan Yvon of het haar iets zei. Yvon zuchtte. “Ik weet allang waar dit over gaat”, zei Yvon zacht. Ik nodigde haar uit om er over te vertellen. Het had te maken met de situatie waarin ze was opgegroeid. Ze had zich vaak afwisselend afgestoten en aangetrokken gevoeld door mensen die dicht bij haar stonden. En dat ze met die ervaring nog iets te doen had, maakte Blossom haar op niet heel subtiele wijze duidelijk.

Ze besefte dat haar verleden haar nog steeds beïnvloedde, vooral in de relaties die nu belangrijk voor haar zijn. Ze wilde meer durven vertrouwen, maar dat voelde nog als een grote stap. Ik voelde dat er iets belangrijks was aangeraakt en dat haar inzicht voldoende was om het daar bij te laten. Ik vroeg Yvon of het okay was om de sessie hiermee af te sluiten. Dat vond Yvon goed. Soms is één inzicht genoeg om iets in beweging te zetten. Ze bedankte Blossom en we spraken af om elkaar over een aantal weken nog eens te zien.

* Persoonlijke details van de cliënt zijn veranderd vanwege privacy.

Wil je lezen hoe Yvon’s tweede sessie ging? Klik dan hier.

— terug naar de welkomstpagina